Sieci światłowodowe – część 2

30.03.2021

Sieci światłowodowe – część 2 – budowa kanalizacji cd.   Materiały do budowy kanalizacji. (pełny artykuł do pobrania na dole strony)

  1. Mikrorkanalizacja

Poprzedni artykuł zakończyłem na informacjach dotyczących budowy kanalizacji wtórnej. Pozostało więc omówić to, co aktualnie najbardziej nas interesuje, czyli mikrokanalizacja. Tu sprawa jest dość mocno skomplikowana i niestety brak jest jednoznacznych wytycznych czy norm dotyczących budowy takiej sieci. Za mikrokanalizację przyjęto w Europie uważać kanalizację zbudowaną z rur (rurek) o średnicy od 5mm do 16mm. Jednakże w Danii i Niemczech często używane są rury o średnicy 20mm a w Skandynawii stają się popularne rurki 4mm. Jeśli chodzi o sposób układania to zasady są takie same, jak dla kanalizacji wtórnej, czyli

  • na całej długości odcinka rury nie mogą krzyżować się lub splątywać z innymi,
  • zafalowanie rur w pionie i poziomie nie powinno przekraczać 0,2-0,3%,
  • na całej długości odcinka rury nie mogą być łączone
  • dno wykopu powinno być równe i twarde, a pierwszą warstwę przy zasypywaniu ok. 30cm, powinien stanowić piasek lub przesiana miałka ziemia,
  • nad rurami, w połowie głębokości, należy umieścić taśmę sygnalizacyjno-ostrzegawczą
  • grunt p zasypaniu wykopu powinien zostać zagęszczony

Rurki mikrokanalizacji mogą być układane bezpośrednio w gruncie lub wewnątrz kanalizacji wtórnej. Ze względu na delikatną budowę przewodów, przy układaniu mikrokanalizacji należy zachować szczególną staranność.

Materiały do budowy kanalizacji

Kanalizacja kablowa to nie tylko rury. Nie należy zapominać o innych obiektach, czyli studniach, zasobnikach i szafach kablowych.

Studnie kablowe u nas w kraju wykonywane są praktycznie tylko z betonu. Przy wyborze dostawcy trzeba bardzo dobrze się zastanowić, ponieważ jakość wielu studni pozostawia naprawdę wiele do  życzenia. Trzeba więc zwracać uwagę na jakość użytego betonu, dokładność otworów wentylacyjnych, i co ważne przy późniejszej eksploatacji – sposób i jakość wykonania otworów lub uchwytów umożliwiających otwieranie pokrywy studni. Przy studniach wykonanych z innych materiałów, np. tworzyw sztucznych, trzeba zwracać uwagę na rzeczywistą nośność konstrukcji.

Zasobniki kablowe wykonywane są głównie z tworzyw sztucznych i przede wszystkim należy sprawdzać, czy umożliwiają szczelne połączenie z kanalizacją i zapewniają szczelność komory zasobnika.

Szafy kablowe z punktu widzenia budowy sieci muszą zapewnić szczelność połączenia z kanalizacją kablową i gwarantować stabilność posadowienia. Na rynku dostępne są szafy wykonane z blachy stalowej czarnej, nierdzewnej, aluminiowej i różnych tworzyw sztucznych. Możliwości wyboru są więc bardzo duże.

Rury  kanalizacji pierwotnej są wykonane najczęściej z polietylenu wysokiej gęstości HDPE, polipropylenu PP lub rzadziej z polichlorku winylu PCW. Rury wykonywane są w odcinkach o długości 6m w wersji prostej, z kielichem, karbowane, z podwójną ścianką ((z zewnątrz karbowana, wewnątrz prosta) i jako dzielone wzdłużnie. Najczęściej spotykane średnice to od 60 do 160mm.

Rury kanalizacji wtórnej powinny być wykonane z tworzywa pierwotnego HDPE, co wyklucza obecność zanieczyszczeń zwiększających tarcie. Rury mogą posiadać różne wykończenie powierzchni wewnętrznej:

  • Rury gładkie jednorodne
  • Rury gładkie z warstwą poślizgową
  • Rury rowkowane jednorodne
  • Rury z warstwą poślizgową
  • Rury rowkowane systemu Vogelsang (rowki wewnętrznie ulożone spitralnie, ze zmianą kierunku).

Najmniej korzystne są rury o gładkiej powierzchni wewnętrznej. Po pierwsze, w trakcie wdmuchiwania przepływ powietrza w takiej rurze ma charakter  turbulentny (burzliwy) co może spowodować powstawanie lokalnie ciśnienia wstecznego, zmniejszającego siłę przemieszczającą kabel. Przy gładkiej rurze większe jest także tarcie kabla o rurę. Najlepsze sa rury rowkowane z warstwą poślizgową. Przeplyw powietrza w rurze rowkowanej ma charakter laminarny, dzięki czemu siła przemieszczająca kabel jest większa. Powierzchnia styku kabla z rurą jest mniejsza (mniejsze tarcie) a dodatkowo tarcie jst niższe dzięki warstwie pośłizgowej. W przeszłości firma Vogelsang opatentowała rury z rowkami spiralnymi, gdzie powierzchnia styku z kablem jest około 50razy mniejsza niż w zwykłej rurze rowkowanej. Jednakże ze względu na wysoką cenę, rury nie weszły do powszechnego u zycia. Rury kanalizacji wtórnej produkowane są w średnicach 32mm, 40mm i popularne na zachodzie Europy – 50mm. Dostarczane sa w kręgach lub na bębnach. Mogabyć pojedyncze lub w pakietach połączone bloną z tworzywa. Pakiety mogą zawierać od dwóch do czterech rur. Możliwe jest stworzenie pakietu rur o różnych średnicach. Rury powinny mieć różne kolory i nadruki, umożliwiające identyfikację.

Rury mikrokanalizacji wykonywane są z polietylenu wysokiej gęstości HDPE. Tak jak w przypadku rur wtórnych, posiadają różne warianty wykończenia powierzchni wewnętrznej:

  • Rury gładkie jednorodne
  • Rury gładkie z warstwą poślizgową
  • Rury rowkowane jednorodne
  • Rury rowkowane z warstwa poślizgową

Ważnym parametrem dla mikrorurek jest grubość ścianki. Rurki. Które mają być zakopane bezpośrednio w gruncie lub w pakietach spiętych tyko cienką folią, mają ścianki grubsze, powyżej 1,5mm. Dla rurek, które mają być ułożone w kanalizacji wtórnej przewiduje się ścianki poniżej 1,5mm. Rurki dostarczane pojedynczo mogą mieć różne kolory na całej powierzchni lub posiadać linie wzdłużne o różnych kolorach w celu łatwej identyfikacji w pakietach. Pakiety rurek grubościennych zawierają z reguły rurki o takich samych średnicach. Ułożenie rurek w pakietach może być bardzo różne, tak że uzyskają one kształt płaski, trójkątny, owalny lub wielokątny. Spotykane są pakiety zwierające nawet ponad dwadzieścia rurek. Często pakiet zawiera także miedziany drut izolacyjny i/lub linkę ułatwiającą  rozerwanie folii opinającej pakiet. Rurki cienkościenne bywają dostarczane w pakietach sprefabrykowanych w rurach wtórnych. Zawierają także ponad 20 rurek o niewielkich średnicach. Często spotyka się pakiety z rurkami o różnych średnicach. Mikrorurki mogą być w rurze wtórnej ułożone ciasno lub luźno. W pakietach z ciasno łożonymi mikrorurkami może zdarzyć się że po długim czasie zwinięcia na bębnie, rurki znajdującej się na zewnętrznej stronie ulegną deformacji (spłaszczeniu). Zaleca się ich kalibrowanie przed wdmuchnięciem kabla. (poniżej pełny artykuł do pobrania)

Najnowsze publikacje

Wdmuchiwanie światłowodów – 10 Złotych Reg... Wdmuchiwanie światłowodów – 10 Złotych Reguł Niebieskiego Smoka

Wdmuchiwanie światłowodów - 10 Złotych Reguł Niebieskiego Smoka. Przedstawiamy krótki poradnik dotyczący wdmuchiwania...

17.01.2022
Felieton – Ważmy słowa Felieton – Ważmy słowa

Co to właściwie jest słowo? Jest to, powtarzając za Wikipedią, elementarna część mowy. Jego pisemnym odpowiednikiem j...

10.01.2022
Kable w kanale – 10 lat później Kable w kanale – 10 lat później

Bezwykopowa renowacja - Kable w kanale - 10 lat później Właśnie uświadomiłem sobie, że minęło dzi...

10.01.2022